~[แถลง]ทุกคนโปรดทราบ...~

posted on 17 Nov 2011 01:54 by makochan-ryomakun
 
สวัสดีจ้า~ ยังไม่ลืมกันใช่มั๊ย หลังๆมานี้ แทบไม่ได้แตะบล็อคเลยจ้า
 
เพราะฉะนั้น ต่อจากนี้ไป มาโกะจะไม่ค่อยได้เล่นหรืออัพอะไรแล้วน๊า
 
 
อาจจะมีไว้ลงฟิคหรืออัพอะไรเล็กๆน้อยๆบ้างแล้วแต่อารมณ์อะเนอะ
 
สาเหตุก็คือ เราเล่นแต่เฟสบุ๊คอย่างเดียวแล้วจ้า สิงที่นั่นตลอดเลยล่ะ
 
 
[เฟสมาโกะ] http://www.facebook.com/makochanmasakun
 
                                [แฟนเพจจ้ะ] http://www.facebook.com/makomuaycosplayer

 
ก็วันนี้...17/11/11 เป็นวันเกิดมาโกะเองคะ เลยขอมาอัพอะไรวันนี้
 
คิดถึงทุกคนในexteenเสมอเลยก๊ะ มาคุยกันในเฟสบ้างก็ได้น๊า ^^
 
 
 
แปะไว้เผื่อคิดถึงฮิโคลมกาน~~~

 
 
 
 
 
 

edit @ 17 Nov 2011 01:58:47 by ~MakoNyan~

 

อิไรเตอร์มัวแต่อู้ ไม่ทำงานทำการนะคะ(ตัดเงินเดือน//ช็อค)

แต่เชื่อเถอะว่า...มาอัพให้เสมออยู่แล้วล่ะฮ้า เพียงแต่ช่วงนี้

อินี่เสพติดฮาเร็มหนุ่มๆอยู่นะคะ(ก็ไม่ต้องไปสนใจ)

เข้าเรื่องคะ...บทแปดแล้ว บทนี้ปั่นเสร็จไว้นานแล้วน้อ

มันเป็นบทที่ไรเตอร์ใฝ่ฝันอยากให้เกิดมาก แล้วมันก็...

เกิดขึ้นมาจริงๆในรีบอร์น349นะคะ ใครที่อ่านสปอยก็คงรู้ๆกันอยู่เนอะ

ถ้างั้นก็เชิญอ่านและเม้นกันตามสบายนะจ้ะ ^w^

 

.

.

.

 

บทแปด:ผมไม่อยากให้เธอเรียนที่โกคุโย

 

“โคลม~ โคลม~//เสียงเจ้านกน้อย”(โอ้ว ฮิเบิร์ดสุดยอด)

 

“ตื่น...นี่เธอ...มัวงัวเงียอะไรอยู่...ตื่นได้แล้ว!!!”

 

“งืมมม อือออ...เอ๊ะ...ใครน่ะ... คุณฮิบาริ!!!”

 

 

เธอที่กำลังนอนงัวเงียอยู่บนเตียง เธอก็ต้องเบิกตากว้างขึ้น เพราะเจ้าของเสียงที่กำลังเรียกเธออยู่นั้น

กำลังหงุดหงิด เขายืนอยู่ข้างเตียงเธอ เมื่อเธอเห็นเขา เธอจึงรีบดีดตัวลุกขึ้น พร้อมกล่าวทักทายกับเขา...

 

 

“อะ...อรุณสวัสดิ์คะ...คุณฮิบาริ//เขิน”

 

“มามัวอรุณสวัสดิ์อะไร เธอจะทำให้ผมสายไปถึงไหน รีบไปเตรียมตัวได้แล้ว//โยน ”

 

 

เขาเอยพร้อมกับโยนสิ่งๆหนึ่งให้กับเธอ

ซึ่งเป็นชุดนักเรียนหญิงนามิโมริ (ไปเอามาจากไหนคะ)

เธอมองมันพร้อมกับทำตาแป๋ว 

 

 

“เธอต้องใส่ชุดนั้น จะทำงานให้ผมทั้งที ต้องถูกระเบียบตั้งแต่หัวจรดเท้า”(แล้วทรงผมล่ะคะ=w=b)

 

“.......................”

 

“หือ? หึ! ไม่ต้องห่วงเรื่องไซด์หรอก ผมรู้ตั้งแต่แบกเธอมาไว้ที่นี่แล้ว สัดส่วนน่ะ = =b”(อู้ววว คุณฮิสุดยอด)

 

“O////O”(สีหน้าน้องโคลม)

 

“อะไร...เปลี่ยนเองไม่ได้ จะให้ผมเปลี่ยนให้รึไง ”

 

“มะ...ไม่คะ ชั้นเปลี่ยนเองได้ จะไปเตรียมตัวเดี๋ยวนี้แหละคะ//กระโดดลงจากเตียง”

 

เขานั่งกอดอกไขว่ห้างอยู่บนเตียงเพื่อนั่งรอเธอ ไม่นานนัก 

เธอก็โผล่หน้ามาให้เขาเห็น เขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

 

“เครื่องแบบโรงเรียนของผม ดูดีกว่าโรงเรียนหมอนั่นหลายเท่า//ยิ้มอย่างพอใจ”

 

“อย่างงั้นหรอคะ”

 

“แน่นอนสิ ไปกันได้แล้ว//ฉุดมือโคลม”

 

 

-โรงเรียนนามิโมริ-

 

เมื่อเขาและเธอมาถึง เขาก็ยังที่จะไม่ปล่อยที่จับมือเธอนั้น แถมยังเดินเชิดหน้านิ่งเข้าตึกนามิ

อย่างไม่แคร์สายตาพวกเหล่านักเรียนที่จ้องมายังทั้งคู่  พร้อมกับเสียงซุบซิบตามหลังพวกเขาตามมาติดๆ...

 

 

“เฮ้ยๆ นั่นคุณฮิบาริไม่ใช่หรอ จูงมือใครมาด้วยน่ะ ผู้หญิงไม่ใช่หรอน่ะ”(นร.ชาย)

 

“แต่ชั้นสงสารเด็กคนนั้นแหะ จะถูกทำอะไรบ้างก็ไม่รู้เลย นั่นคุณฮิบาริเชียวนะ”(นร.หญิง)

 

“ก็น่ารักดีอยู่หรอก แต่ผู้หญิงคนนั้น ใช่เด็กโรงเรียนเราหรอ ไม่เคยเห็นเลยนี่”(นร.ชาย)

 

“ทรงผมแปลกตาจัง แบบนี้มันก็ผิดระเบียบไม่ใช่หรอ ทำไมต้องคาดตาไว้ข้างด้วยอะ”(นร.หญิง)

 

 

และแน่นอนเสียงซุบซิบเหล่านี้ เขาและเธอได้ยินเต็มสองรูหู แต่เขาก็ไม่สนใจจับลากเธอขึ้นห้องรับแขกไป

จนในที่สุด มาถึงห้อง เขานิ่งไปสักพัก จนเขารู้สึกได้ว่าเขายังจับมือเธอไว้แน่น เขาจึงรีบสะบัดมือออกทันที

 

 

“ซาวาดะ สึนะโยชิจะมารับเธอเข้าเรียน แล้วอย่ามาสุมหัวกันต่อหน้าผมก็พอ”

 

“เอ๊ะ? ทำไม ชั้นต้องเข้าเรียนที่นี่ คุณบอกว่า ให้ชั้นมาช่วยงานคุณ...”

 

“ผมไม่อยากให้เธอเรียนที่โกคุโย มันก็เท่านั้น จะแข็งขืนกับผมรึไง//จ้อง”

 

“ไม่คะ...ชั้นไม่มีสิทธิ์อะไรที่จะต้องปฏิเสธคำสั่งคุณ...ชั้นจะเรียนที่นี่คะ//สายตาจริงจัง”

 

“ดี...ว่ากันง่ายๆ จบชั่วโมงเรียน เธอต้องมาที่ห้องนี้ คำตอบล่ะ”

 

“คะ!!!”

 

“ขออนุญาตครับ”(???)

 

 

เสียงชายผู้หนึ่งดังขึ้นนอกประตู เสียงประตูเปิดดัง ครืนนน ปรากฏชายร่างผอมบางหัวชี้ฟู ซาวาดะ สึนะโยชิ...

 

 

“ผมมารับโคลมแล้วครับ” (สึ)

 

“บอส...”(โคลม)

 

“เชิญ...”(ฮิ)

 

 

สึนะพาโคลมออกจากห้องกรรมการนักเรียน  ระหว่างเดินกันไป สึนะนึกคิดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนวาน...

 

 

-ณ บ้านซาวาดะ/ห้องสึนะโยชิ-

 

 

ระหว่างที่สึนะกำลังจะเข้านอนอยู่นั้นเอง จู่ๆก็มีชายในชุดดำมืดโผล่พรวดขึ้นมาจากหน้าต่างห้อง

สึนะถึงกลับตกลงจากเตียงเมื่อเห็นชายผู้นั้น...

 

 

“คุณฮิบาริ!!!...อูยยย เจ็บๆ”

 

“ไง...ขอเวลาสักหน่อยสิ”

 

“ครับๆ มีเรื่องอะไรครับ//นั่งคุกเข่า”

 

“พรุ่งนี้เช้า มาถึงโรงเรียนมาหาชั้นที่ห้อง มารับเขาไปเข้าเรียนด้วย”

 

“เอ๊ะ...เขา...อ๋อ โคลม...เอ๊ะ...ทำไมล่ะครับ...หรือว่า...โคลมจะเรียนที่นามิโมริ!!!”

 

“ใช่...โรงเรียนที่เขาเรียนอยู่ ระเบียบวินัย แย่มาก ไม่ได้เรื่อง!!!//ใส่อารมณ์”

 

“แต่ว่านะครับคุณฮิบาริ นี่มันกลางเทอมสองแล้ว จะให้ย้ายกันง่ายๆมัน...”

 

“ใครก็มาขัดผมไม่ได้ หรือนายอยากจะลอง = =+”

 

“มะ...ไม่ครับ ผมเกรงใจ เข้าใจแล้วครับ ผมจะไปรับโคลมพรุ่งนี้เช้า”

 

 

-ย้อนกลับมา ณ ปัจจุบัน- 

 

 

“นี่คุณฮิบาริเค้า...ทำได้อย่างที่พูดจริงๆด้วยแหะ คงไม่ใช่ว่าไปข่มขู่ใครเค้าหรอกนะ//พึมพำๆ”

 

“มีอะไรหรอบอส???”

 

“อะอื้ม ไม่มีอะไร เดี๋ยวเธอต้องแนะนำตัวกับทุกคนในห้องด้วยนะโคลม ชั้นจะพาเธอไปหาครู”

 

 

สึพาโคลมไปส่งให้ที่ห้องพักครู จากนั้นก็ขอตัวเข้าห้องเรียน โดยบอกกับเธอว่า เดี๋ยวเจอกันนะ

ภายในด้านห้องพักครูนั้น ครูแต่ละท่านก็มองมาที่เธอกันหมด  ครูประจำชั้นของห้องเธอก็ได้พูดกับตัวเอง...

 

 

“กลางเทอมสองแล้วแท้ๆเชียว ไหงเด็กนักเรียนห้องชั้น ถึงมีเข้ามาใหม่ตั้งสองคน//เกาหัว”

 

“เอ่อ...”

 

“อ๋อ ไปกันได้แล้ว ชั่วโมงเรียนจะเริ่มแล้วนะ”

 

 

เสียงออดในโรงเรียนดังขึ้น เป็นเวลาที่บ่งบอกว่า นักเรียนทุกคนต้องอยู่ภายในห้องเรียนกันหมดแล้ว

ครูของเธอเข้าห้องเรียนไป ส่วนเธอรออยู่นอกห้องเรียน รอครูเรียกตัวเข้าไปด้านใน

หัวใจเธอเต้นรัวเพราะตื่นเต้น เธอจะแนะนำตัวกับทุกคนได้หรือเปล่า

 

 

“วันนี้...ออกจะแปลกสักหน่อยนะ ห้องเรา...มีนักเรียนใหม่ย้ายมา เธอ...เข้ามาได้แล้ว”

 

 

และแน่นอนว่าเสียงซุบซิบภายในห้องก็ดังตามๆกัน ต่างก็บอกกันว่า กลางเทอมสองนี่นะ ผู้หญิงหรือผู้ชาย

จนในที่สุด เธอก็เดินเข้ามาหน้าห้องเรียน ก้มหน้าก้มตา นิ่งเงียบ ไม่พูดไม่จาอะไรเลย จนกระทั่ง...

 

 

“โคลมจัง//โบกมือ”(???)

 

“เอ๋!!! ซาซางาวะ รู้จักกับผู้หญิงคนนั้นด้วยหรอ”(เสียงรวม)

 

“เอาล่ะๆ เงียบๆกันหน่อย เธอคนนี้ ชื่อ...เอ่อ...ชื่ออะไรนะเธอ”(ครู)

 

“โคลม โดคุโร”(???)

 

 

ทุกคนต่างตกใจรวมทั้งตัวเธอ เพราะเธอนั้น ยังไม่ทันได้ปริปากอะไรเลย

กลับมีเสียงชายผู้หนึ่งตอบชื่อเธอออกไป

 

 

“นี่เธอ...มัวแต่เงียบแบบนั้น จะทำอะไรได้ แค่แนะนำตัวไม่ใช่รึไง”

 

“คุณฮิบาริ”(โคลม)

 

“ชั่งเถอะ ผมแค่มาดูความเรียบร้อย ไปล่ะ...”

 

 

ว่าแล้วเขาก็สะบัดหน้าพร้อมกับปิดประตูห้องเรียนออกไป ภายในห้องเรียนเงียบกริบ และสักพักก็กลับมาแซ่ด

 

 

“อุหวา...ตายล่ะ ผู้หญิงของหัวหน้ากรรมการคุมกฎ//ซุบซิบๆ”(นร.ชาย)

 

“ไหงสรุปอย่างงั้นล่ะ ชั้นว่าเป็นไปไม่ได้หรอก//ซุบซิบๆ”(นร.หญิง)

 

“น่ารำคาญกันจริงพวกนาย ยัยนี่ หมอนั่นเป็นคนฝากมา  ถ้าเข้าใจแล้วก็หุบปากกันซะ”(โกคุ)

 

“โกคุเดระ นายก็พูดแรงไป เออเนอะ แต่ก็จริง ฮิบาริฝากโคลมให้กับสึนะเพื่อมาเรียนที่ห้องเรา”(ยามะ)

 

“หา!!! จริงดิ!!!//ทุกคนหันไปมองสึ”(เสียงรวม)

 

“เอ๊ะ...เอ่อคือ//นั่งตัวหลีบ”(สึ)

 

“เงียบกันได้แล้ว!!! เลยเวลาเรียนมามากพอแล้ว อ้าวนี่เธอ ไปนั่งโต๊ะหลังที่ว่างอยู่ซะไป”(ครู)

 

 

โต๊ะของเธอนั้นอยู่หลังห้องสุดติดริมหน้าต่าง ในหัวเธอตอนนี้กำลังสับสนและมึนงงกับเหตุการณ์ในห้อง

เธอได้แต่นั่งลงกับที่ ก้มหน้าก้มตาไม่มองใคร ถึงแม้สายตาทุกคนจะมองมาที่เธอก็ตาม 

และครูนั้นได้บอกกล่าวอะไรกับทุกคน แต่เธอนั้นไม่ได้ฟังอย่างชัดเจน เธอเริ่มที่จะเหม่อลอย...

 

 

อีกเรื่อง...ช่วงบ่าย ห้องเราจะมีนักเรียนแลกเปลี่ยนเข้ามา ช่วยๆกันดูด้วยละกันนะ”(ครู)

 

ครับ/ค่ะ”(เสียงรวม)

 

 

เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตาจ้องอยู่ที่เมฆขาวที่ล่องลอยไปตามพื้นนภาอันกว้างใหญ่

จู่ๆก็ปรากฏหน้าของเขาบนเมฆ เธอเริ่มหน้าแดงเป็นมะเขือเทศทันควัน

ภาพนั้น สัมผัสนั้น ยังไม่หายไปจากหัวเธอ

เขาที่บอกว่าเกลียดเธอ แต่กลับมาสัมผัสที่หน้าผากของเธอนั้น

มันคือยังไงกันแน่ จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังไม่เข้าใจ...

 

.

.

.

 

Ma: ตั้งแต่บทหน้าเป็นต้นไป จะเข้าสู่เนื้อเรื่องที่เข้มข้นคะ จะเข้มข้นยังไงนั้น รอติดตามชมกันต่อไป

96: เอ่อคือ...ชั้นมีคำถามคะ...คือว่า...คงจะไม่มีซีน...อย่างว่า...นะคะ//หน้าแดง

Ma: หึหึหึ ไม่ต้องกังวลใจไปนะจ้ะ ผู้อ่านเค้าชอบกันรวมทั้งอิไรเตอร์ ลุยโล้ดดด//โบกธงเชียร์

96: อุก...คุณฮิบาริจะ...จับกด จับกด จับกด ชั้นจะทำยังไงดีคะ ท่านมุคุโร่//พึมพำมุมห้องอย่างมืดมน


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


อยากจะตะโกนดังๆลั่นเฟสว่า...น้องโคลมในชุดเครื่องแบบนามิโมริ น่ารัก&โมเอะที่ซู้ดดด >///

บทหน้า...จะมีซีนติดเรทบ้างนิดๆหน่อยๆก็ไม่ต้องทำหน้า =,,= ก็ได้นะจ้ะ(อิไรเตอร์จะประเดิมคนแรก)


edit @ 1 Sep 2011 01:48:29 by ~MakoNyan~

 
 
 
ช่วงนี้ห่างหายจากบล็อค ตอนนี้ก็เริ่มที่จะว่างแล้วสักทีจ้า ก่อนจะรีวิวของกัน
 
ขอประกาศนิสนุง ปล่อยวิกโคลม(TYL)กับวิกมามิ(มาโดกะ) สนใจติดต่อจ้ะ
 
 
หัวข้ออาจจะแปลกๆ แต่งวดนี้ของเข้าน้อยนิส แต่มีสิ่งอื่นที่กำลังเห่อเข้ามา
 
Knocking On The Mind ไม่ใช่และ จะติดใจอะไรกับเพลงนี้นักหนา =w=
 
 
ถ้างั้นก็...ไฝใต้ตาชั่งมีเสน่ห์จูงใจยิ่งนักแหละ! หือ? พูดอะไรไม่รู้เรื่องงั้นหรอ
 
จะลีลาอีกนานมั๊ยคะ(อินี่) งั้นไปดูกันเลยแล้วกัน จะได้กรี๊ดกร๊าดไปตามๆกัน
 
 
 
.
.
.
 
 

 
ชายไหนที่มีไฝใต้ตา คือหนุ่มที่มาโกะผู้นี้หมายปองนั่นแหละฮ้าาา
 
สิ่งนี้คือแฟ้มนะจ้ะ มีขนาดเท่ากระดาษA4 ตอนนี้ก็เอามาใช้อยู่ล่ะ ^^
 
 
B's-LOG เดือน 9 2011 ปกติไม่ได้ตามเก็บ แต่เห็นปกแล้วมันก็นะ

แต่เป็นหนังสือที่มีข้อมูลอัดแน่น เต็มไปด้วยเกมจีบหนุ่มทั้งหลายจริง
 
 
OTOMEDIA Vol.3 เดือน 8 2011 โปสเตอร์ที่แถมคือมันโฮกม๊ากกกก
 
สรุปคือช่วงนี้ก็กำลังเห่อเรื่อง Uta no prince sama แหละจ้า ชอบมาก
 
 
มาโกะรู้จ้ะ ว่าทุกคนยังไม่เบื่อรีบอร์นกัน งั้นมาต่อด้วยคุณฮิเลย
 
นี่คือ CD BOX ไม่ใช่กล่องสัตว์หรือกล่องอาวุธแน่นอน(ก็แหงสิ)
 
 
KATEKYO HITMAN REBORN! PORTRAIT SET
 
เป็นเหมือนแฟ้ม ข้างในมีแผ่นโปสเตอร์7แผ่นด้วยกัน
 
 
โปสการ์ดของ ReboT vol.3
 
ช่วงนี้วาเรียกำลังคึกครืนกันดีเนอะ ^^
 
 
ภูมิใจนำเสนอสุดๆ กล่องเหล็กใส่ของนิดๆหน่อยๆ ลายน้องฮูกมุคุโร
 
ตุ๊กตาที่มาด้วยตรงก้นมีแม่เหล็กดูดได้ด้วยจ้ะ น่ารักมากๆเลย >///<
 
 
ปิดท้ายด้วย...หมอนคุณฮิ ที่มีความสูงถึง 170 cm. สูงยาวมากจ้ะ
 
คือมันไม่เหมือนหมอนเลยเอามาใช้เป็นฟูกไปซะและมาโกะ =w=b
 
 
 
.
.
.
 
 
 
จบเรื่องของเข้าห้อง มาพูดถึงสถานะช่วงนี้ของมาโกะสักหน่อย
 
งานที่จะไปคอสเร็วๆนี้คือ เจเฟส วันอาทิตย์น้อวันอาทิตย์ >w<
 
 
กับโปรเจค...(ครบคนด้วย!!!) แล้วเจอกันนะคะ (>.O)
 
(ไม่ได้คอสอาซึเนี๊ยวนานมากแล้ว เลยตัดสินใจคอสชุดนี้ด้วยเลย)
 
 
 
 
นี่ๆๆทุกคน อ่านสปอยรีบอร์น349กันหรือยังคะ ไม่ขอพูดอะไรมากละกัน
 
แต่อินี่ปลื้มมากเสียจนน้ำตาเล็ดเลยทีเดียว อยู่โรงเรียนเดียวกันแล้วอ๊าาา
 
แถมยังน่ารักมากๆด้วย เหมาะมากซะด้วย กรี๊ดดด โมเอะจนอดใจไม่ไหว
 
ทำให้อยากคอสชุดนั้นไปด้วยเลย ได้ข่าวว่าอีกหลายๆชุดยังดองอยู่นี่นา
 
มีความสุขในหลายๆอย่างช่วงนี้ เอนทรี่หน้าจะอัพฟิคลงจ้ะ บะบายยย ^3^
 
 
See You Again Desu!!!